czcić 3

verbdomain: v societyregister: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishPolish
Definition

religijne: wysławiać coś, kogoś, najczęściej jakieś bóstwo, będąc oddanym sługą.

  • 1.W północnych Indiach Aleksander wywarł takie wrażenie na Hindusach, że przez pewien czas był czczony jako bóstwo.
  • 2.Słowianie byli politeistami, co oznacza, że czcili wielu bogów i bogiń. Bogowie Słowian znani są przede wszystkim z niewielkiej ilości kronik i latopisów, czy niezbyt dokładnych chrześcijańskich kazań przeciwko pogaństwu.
  • 3.Po tym jak święty Georgi zabił ją swoją kopią, lamia przepadła i za to zaczęto czcić tego świętego. Wiara w lamię zanikła dość wcześnie, o czym świadczą przekazy z końca XIX wieku.
  • 4.Czcijmy Pana naszego, Jezusa Chrystusa!
  • 5.Wyburzenia zabytków o charakterze religijnym wynikają z doktryny wahabizmu, odmiany islamu, która zabrania odstępstw od fundamentalnych zasad religii, takich jak czczenie obiektu lub osoby.
  • oddawać religijną cześć, wysławiając coś lub kogoś.

  • oddawać cześć Bogu lub innym bóstwom poprzez wyrażanie uznania, wdzięczności itd.

FENG