czcić 3
verbdomain: v societyregister: og.
Słowosieć [ver.5.0]
Definition
religijne: wysławiać coś, kogoś, najczęściej jakieś bóstwo, będąc oddanym sługą.
Examples
- 1.W północnych Indiach Aleksander wywarł takie wrażenie na Hindusach, że przez pewien czas był czczony jako bóstwo.
- 2.Słowianie byli politeistami, co oznacza, że czcili wielu bogów i bogiń. Bogowie Słowian znani są przede wszystkim z niewielkiej ilości kronik i latopisów, czy niezbyt dokładnych chrześcijańskich kazań przeciwko pogaństwu.
- 3.Po tym jak święty Georgi zabił ją swoją kopią, lamia przepadła i za to zaczęto czcić tego świętego. Wiara w lamię zanikła dość wcześnie, o czym świadczą przekazy z końca XIX wieku.
- 4.Czcijmy Pana naszego, Jezusa Chrystusa!
- 5.Wyburzenia zabytków o charakterze religijnym wynikają z doktryny wahabizmu, odmiany islamu, która zabrania odstępstw od fundamentalnych zasad religii, takich jak czczenie obiektu lub osoby.
Synonyms
- wielbić 2
oddawać religijną cześć, wysławiając coś lub kogoś.
- chwalić 1
oddawać cześć Bogu lub innym bóstwom poprzez wyrażanie uznania, wdzięczności itd.
- adorować 1


