deptać 1

czasownikdomena: v ruchrejestr: og.

Słowosieć [ver.5.0]

Polski

Definicja

następować na coś i być na tym, znajdować się na tym swoim ciężarem, zwykle też: oddziaływać tym ciężarem na to coś (np. ugniatając, przytrzaskując, niszcząc).

Przykłady

1.Kontrowersje wzbudza jednak symbolika wtajemniczenia (33 stopnia), według byłego masona dr. Maurice’e Caillete, przy inicjacji 33 (najwyższego) stopnia, osoba przechodząca inicjację depcze w piachu tiarę papieską.
2.Uważaj, depczesz mi po trenie sukni.
3.Deptałeś kiedyś winogrona po winobraniu?
4.Witek ostał nieco wtyle, że go to po bosych nogach srodze deptali, ale się pchał, jak mógł, choć ta i niejeden burknął, że to się to pod łokcie ciśnie a starszym zastąpia, i pieniądze w garści ściskał — dopiero, kiej go dopchnęli do stołu, wprost organisty, zapomniał języka w gębie...
5.Bardzo prosimy nie deptać trawników dookoła pałacu.
6.Często niszczy buty, depcząc im pięty, bo mu się ich nie chce nawet porządnie zakładać.
7.Sto lat upływa, jak oczarowany nowym światem zjawisk, które tu odkrywał przed słuchaczami swymi Volta i Spalanzani, wielki nasz rodak deptał nieraz w zadumie, pełnej młodzieńczych marzeń i porywów, te same szare kamienne płyty, na które teraz polak oczy w zawstydzeniu spuszcza.
8.Chłopcy wiejscy łowili ptaki w sidła, ludzie ścinali drzewa i deptali kwiaty, woźnice bili konie, a raz widziałem, jak prowadzono człowieka do więzienia.
9.Można go deptać, ile wlezie, bo ten dywanik bardzo dobrze się pierze.