utaić 1

verbdomain: v speakingregister: książk.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishPolish
Definition

celowo spowodować, że jakiś fakt stał się tajemnicą, ukryć przed kimś jakąś wiedzę.

  • 1.Te dwa lata, spędzone razem, z jedną myślą, z jednym celem, zespoliły dwóch ludzi w jedno. Nierozłączni byli, i nigdy cień nie zmącił ich porozumienia i przyjaźni; nigdy jeden przed drugim nie utaił myśli, nie poczuł rozdźwięku.
  • 2.Opowiedział pani Briard z zupełną szczerością swoje życie, niczego nie utaił i zakończył wyznanie sarkastyczną uwagą: — Z takim bagażem życiowym i takim światopoglądem nie wolno mi się żenić!
  • celowo ukryć przed kimś jakąś wiedzę, sprawić, że jakiś fakt stał się tajemnicą.

Project co-funded by European funds

FENG