świstać 1

verbdomain: v producingregister: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishPolish
Definition

gwizdać, wydawać wysoki dźwięk.

  • 1.Niestety nie umiem świstać na palcach.
  • 2.Szczupłe miał dochody, a przecież był zawsze wesoły, śpiewał lub świstał sobie przy robocie.
  • 3.Na kuchence świstał czajnik.
  • 4.A słowik śpiewał, a Franciszek świstał, a pan Werner burczał pod nosem, a Ludwika pokutowała za wszystkich.
  • 5.Wzięli tedy sołdata Na ramiona, jak brata, I nieśli go pospołu Sześciu ludzi do dołu, Dobosz z bębnem skórzanym Przed umarłym Iwanem I piszczałeczka mała Moskalowi świstała.
  • 6.Gdy pierwsze lokomotywy świstać poczęły na nowej drodze żelaznej, Jules Polichnowicz wyjeżdżał z Zapłocia, unosząc w podróżnym saku kilka setek rubli.
  • 7.Na drodze, utartej sanicami drwalów, śnieg pod nogami świstał i opornie, zawzięcie pozgrzytywał.

Project co-funded by European funds

FENG