świstać 4
verbdomain: v speakingregister: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishDefinition
o niektórych zwierzętach: wydawać wysoki, przeciągły dźwięk, wypuszczać powietrze wytwarzając jednocześnie dźwięk podobny do gwizdu.
Examples
- 1.To też kiedy promienie słońca, stopiwszy lód z okienka, rozpierzchły się po kątach izby, kiedy ręczna maszyna Zosi poczęła warczeć, a najedzony i napojony kanarek świstać, dziewczyna zapominała o smutkach, nawet o świecie całym, i zadowolona z życia, z głębi piersi śpiewała: W lasku Ida trzy boginie!...
- 2.Omawiany gatunek pojawia się też w Ptasim radiu Juliana Tuwima: „Będą ćwierkać, świstać, kwilić, pitpilitać i pimpilić (...) wilga, zięba, bocian, szpak oraz każdy inny ptak”, a także w wierszu Historia ucieszna o zacnej królewnie Banialuce ze wschodniej krainy Hieronima Morsztyna: „Zięba wietała głosy wszystkie zamykając”. Natomiast w Godach życia Adolfa Dygasińskiego zięba to „zarozumialec waśniwy”.
- 3.O świstaj Gilu, to mnie nie ubliży, A jeśli łaska, proszę trochę bliżej (...).
