świstać 2

verbdomain: v producingregister: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishPolish
Definition

o dźwięku: brzmieć ostro, wibrująco, wydobywać się ze świstem.

  • 1.Powietrze uciekające gwałtownie świstało mu w uszach jak grad śmigających kul; rozpaloną twarz owiewał mu chłodny pocałunek nocy.
  • 2.Za nim ujadając puściły się psy, jakiś chłop nawoływał go, w uszach świstał wiatr i Janowi wydało się, że gwałt i przemoc całego świata zgromadziły się za jego plecami i gonią go.
  • 3.Za ścianą świstał oddech babci.

Project co-funded by European funds

FENG