kwestarz 2
noundomain: personregister: daw.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishDefinition
członek zakonu żebraczego, funkcja związana z obowiązkami aprowizacyjnymi i często: odbywaniem wędrówek, by prowadzić zbiórki na cele zakonne.
Examples
- 1.Dnia 22 marca 1831 r. doniósł mu naczelny prezes Prus Schoen, że kwestarz Bernardynów z Górki pod Łobżenicą przybył do Prus Zachodnich i tam polsko-patryotyczne wygłaszał mowy.
- 2.W późniejszym okresie wykonywał już swoją pracę wzorowo jako kwestarz, ogrodnik i furtian. Ludzie dostrzegali u niego zdolność do „przepowiadania Ewangelii”, jak również umiejętność czytania w ludzkich sercach. Mimo iż był niepiśmienny, po radę i naukę przychodzili do niego zarówno świeccy, jak i duchowni dostojnicy.
- 3.W 1709 roku Kryspin został przeniesiony do Orvieto, gdzie powierzono mu urząd kwestarza. Tutaj przebywał najdłużej, bo aż 40 lat z krótkimi przerwami. Obchodząc miasto i okoliczne wioski jako kwestarz nauczał napotkanych ludzi prawd wiary.
