pękać 4

verbdomain: v physical contactregister: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishPolish
Definition

tracić integralność, nabawiać się ubytku w powierzchni.

  • 1.Lecz lód jęknął, trysnął wodą i zaczął pękać kawałami.
  • 2.Mundurki ledwie się trzymają, rzemienie pękają, niszczeje wszystko.
  • 3.Z przyjemnością patrzy, jak krucha konstrukcja pęka jej w palcach.
  • 4.Zanim Tuhaj-bejowicz zdołał jednym krokiem cofnąć się ku namiotowi, rzekłbyś: nadludzka siła porwała go i podniosła od ziemi; nagle uczuł, że cisną go jakieś straszne objęcia, że od tego uścisku gną się jego kości, pękają żebra, przez chwilę dojrzał jakby we mgle twarz, od której wolałby widzieć szatańską, i omdlał.

Project co-funded by European funds

FENG