obrazić się 1
verbdomain: v thinkingregister: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishDefinition
pogniewać się, zareagować na coś jak na zniewagę, unieść się honorem, poczuć się dotkniętym i dać temu wyraz najczęściej poprzez ochłodzenie stosunków ze sprawcą urazy.
Examples
- 1.Kiedy Robert Hooke skrytykował niektóre z pomysłów Newtona, ten obraził się do tego stopnia, że wycofał się z publicznej debaty.
- 2.Ania postanowiła wydać przyjęcie w dniu jej urodzin, o co ciocia bardzo obraziła się – zdradzono publicznie jej wiek.
- 3.Czy wiesz, wicehrabio, że twój list silnie przekracza dozwolone granice zuchwalstwa i że miałabym wszelkie prawo obrazić się?
- 4.— Ale... przecież się paniczyk nie obraził na mnie? — zapytała trwożliwie kobieta.
- 5.Obraził się, że go wyrzuciłam za drzwi.
- 6.Po zwróceniu uwagi przez Zdzisławę Kalitową na ten fakt, siostra Jana Sojdy miała się obrazić i opuścić przyjęcie.
