zbesztać 1
verbdomain: v speakingregister: og.
Słowosieć [ver.5.0]
Definition
napomnieć kogoś ostro, zganić gwałtownie, zestrofować.
Examples
- 1.— Szkoda czasu — machnął ręką i otarł kurz dłonią. — Swoją drogą muszę zbesztać Ignacego za te porządki.
- 2.On moich sług zbeształ i kazał mi powiedzieć, że mnie piątej klepki nie dostaje.
- 3.Pracownia Nr 5 zjawiła się na następnej lekcji z więcej niż pół funtem kamfory w ubraniu na każdego, zaś King, zbyt sprytny, aby żądać od nich wytłumaczenia, zbeształ ich i wyrzucił za drzwi.


