uciszać 1

verbdomain: v speakingregister: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishPolish
Definition

powodować, że ktoś staje się cichszy, przestaje mówić lub mówi mniej albo ciszej lub zaczyna zachowywać się ciszej, spokojniej, przestaje hałasować.

  • 1.Śpiewak wychodzi na scenę. Publiczność zaczyna szaleć na sam jego widok i podnosi się z zajmowanych miejsc. Artysta ucisza ich gestem podniesionej dłoni.
  • 2.– Ciii... – uciszały mnie panie siedzące dwie ławki za mną. Nie odwróciłam się, tylko utkwiłam wzrok w podłogę.
  • 3.Dlaczego rodzice nie uciszają tych dzieci? Przecież nie jesteśmy na placu zabaw, żeby pozwalać im na takie zachowanie.
FENG