Leiopelmatidae – rodzina płazów bezogonowych o pradawnym pochodzeniu, na które wskazuje ich względnie prosta budowa.

Bombinatoridae – rodzina płazów bezogonowych zaliczana do podrzędu Archaeobatrachia, obejmująca dwa rodzaje: Barbourula i Bombina, i łącznie osiem współczesnych gatunków; Barbourula występują na Filipinach i Borneo, a Bombina w Europie oraz północnej, wschodniej i południowo-wschodniej Azji.

Hylidae – rodzina z rzędu płazów bezogonowych licząca około 800 gatunków w 48 rodzajach; jej przedstawiciele mają szeroki zasięg występowania obejmujący Europę, północną Azję, Afrykę i obie Ameryki.

lądowy płaz bezogonowy o chropowatej skórze z licznymi gruczołami śluzowymi i jadowymi.

żyjący w wodzie płaz o krótkim i szerokim tułowiu, z którym bezpośrednio łączy się duża zwykle głowa (płaz nie posiada szyi); zwierzę to nie ma ogona, a przednia para kończyn jest zawsze krótsza od tylnej.

Czatkobatrachus – wymarły rodzaj płaza z podgromady Lissamphibia, do którego należy najstarszy opisany gatunek płaza bezogonowego półkuli północnej; nazwa pochodzi od Czatkowic pod Krakowem, gdzie w kamieniołomach znaleziono skamieniałości fragmentów szkieletu pozaczaszkowego tego płaza.

lądowy płaz bezogonowy o chropowatej skórze z licznymi gruczołami śluzowymi i jadowymi.

żyjący w wodzie płaz o krótkim i szerokim tułowiu, z którym bezpośrednio łączy się duża zwykle głowa (płaz nie posiada szyi); zwierzę to nie ma ogona, a przednia para kończyn jest zawsze krótsza od tylnej.

Czatkobatrachus – wymarły rodzaj płaza z podgromady Lissamphibia, do którego należy najstarszy opisany gatunek płaza bezogonowego półkuli północnej; nazwa pochodzi od Czatkowic pod Krakowem, gdzie w kamieniołomach znaleziono skamieniałości fragmentów szkieletu pozaczaszkowego tego płaza.