ambient 1
noundomain: communicationregister: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishDefinition
gatunek eksperymentalnej muzyki elektronicznej, cechujący się odejściem od linearnie rozwijanej linii melodycznej, charakterystycznej dla klasycznej muzyki elektronicznej (Vangelis, Kitarō), na rzecz luźnej kompozycji plam dźwiękowych.
Examples
- 1.Jak widać, korzenie muzyki ambient sięgają muzyki poważnej, ale jej powstanie wiąże się z twórcami muzyki tanecznej, zafascynowanych instrumentami elektronicznymi, które dały im nieograniczoną możliwość syntezowania różnych barw dźwięku (syntezatory) oraz czerpania ich z otoczenia (samplery).
- 2.Uwielbiam sobie słuchać ambientu do pracy, ułatwia mi skupienie.
