interdykt 1
noundomain: relationregister: specj.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishDefinition
nakładany przez władze kościelne lub powstający na mocy prawa kanonicznego przez sam czyn zakaz odprawiania obrzędów religijnych na danym terenie, przez grupę ludzi lub konkretną osobę.
Examples
- 1.Interdykt zazwyczaj zawiesza prawa do przyjmowania sakramentów (w przypadku osób świeckich).
- 2.Mimo tak surowego interdyktu każdy wierzący Polak-katolik pójdzie nadal za obyczajem dawnym i słowa pacierza „Wierzę w św. Kościół powszechny“ będzie odmawiał — po polsku, nie po łacinie, nie sądząc bynajmniej, by uniwersalnemu Kościołowi katolickiemu w czemkolwiek przez to uchybił...
- 3.Papież obłożył miasto interdyktem, czego dotychczas nigdy nie było.
