schorowany 2

adjectivedomain: adj qualityregister: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishPolish
Definition

taki, który świadczy o tym, że ktoś jest słaby, mizerny niezdrów i zmęczony, wynędzniały.

  • 1.I gdy nikt się nie odezwał, kaleka swym głosem schorowanym powoli mówił: — „Ahuramazdo, jeżeli człowiek, porwany przez namiętność, podraźni się myślą, mową, lub uczynkiem, a upokorzony woła, abyś mu był przyjacielem, uczyń to, ty wielki, ty święty, ty nieśmiertelny, ty najdoskonalszy, — jako ja przyjaciel będę człowiekowi, który mnie ukrzywdzi, a przeprasza w pokorze!“ Biały Bóg, dobry Bóg! — dodał Maksymow.
  • 2.Policzek jej przycisnął się do mojej twarzy; i czułem jej drżenie, czułem chudość biednej jej schorowanej piersi.
  • 3.Tola jak zwykle sztywna i martwa, siedziała na swojem miejscu, wpatrzona w lampę. Była jeszcze jakaś nieznajoma młoda kobieta, o schorowanej twarzy, siedząca w fotelu, obłożona poduszkami.

Project co-funded by European funds

FENG