odmiana supernowej, która powstaje w wyniku eksplozji białego karła.

odmiana supernowej, która nie wykazuje linii wodoru ani silnej absorpcji krzemu w okolicach 615 nanometra; jest prawdopodobnie efektem zapadania się gwiazdy Wolfa-Rayeta.

odmiana supernowej, która nie wykazuje linii wodoru ani silnej absorpcji krzemu w okolicach 615 nanometra; wykazują słabe linie helu lub ich brak.

typ supernowej, która powstaje z bardzo masywnej gwiazdy; różni się od typu I obecnością linii wodoru.

kuliste ciało niebieskie stanowiące skupisko powiązanej grawitacyjnie materii w stanie plazmy bądź zdegenerowanej; przynajmniej przez część swojego istnienia gwiazda w sposób stabilny emituje powstającą w jej jądrze w wyniku procesów syntezy jądrowej atomów wodoru energię w postaci promieniowania elektromagnetycznego, w szczególności światło widzialne.