stronniczy 2
adjectivedomain: adj qualityregister: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishDefinition
zazwyczaj o człowieku: taki, który ujawnia swoje preferencje w sytuacji wydawania sądów, taki, który nie jest obiektywny.
Examples
- 1.Sąd był stronniczy, nie brał pod uwagę racji oskarżenia, jego jasno określonym zadaniem było skazanie księcia – hetmana. Lubomirski był oficjalnie oskarżony o planowanie obalenia króla, ale odmówiono mu wydania dokumentów procesowych.
- 2.Wielką zasługą Łukaszewicza jest, że, chociaż niekiedy stronniczy i w szczegółach niedokładny, wiele ustępów z dziejów naszych, dotąd nietkniętych, a zwłaszcza historyą dysydentów naszych wyjaśnił i że dał nam wyczerpujący obraz wychowania publicznego w Polsce.
