brak wiary w istnienie jednego bądź wielu bogów, odrzucenie teizmu; pogląd przeczący istnieniu sił nadprzyrodzonych i odrzucający wiarę w stwórcę.

pogląd filozoficzny, według którego obecnie niemożliwe jest dowiedzenie się, czy Bóg lub bogowie istnieją, czy też nie.

pogląd uznający Boga/bogów za przyczynę i cel istnienia wszystkich bytów.

nurt religijno-filozoficzny, którego cechą wspólną jest przekonanie, że racjonalnie można uzasadnić istnienie jedynie Boga bezosobowego, będącego konstruktorem świata rozumianego jako mechanizm oraz źródłem praw, według których ten mechanizm świata działa.

nurt filozoficzno-teologiczny przyjmujący istnienie świata nadnaturalnego (niewidzialnego, pozamaterialnego i pozazmysłowego); jako kierunek teologii protestanckiej, rozwijający się na przełomie XVIII i XIX w., był przeciwstawiany teologicznemu racjonalizmowi i naturalizmowi.

idea stworzona na gruncie filozofii.

idea stworzona na gruncie filozofii.

myśl wyrażająca stanowisko człowieka w odniesieniu do jakiejś sprawy.

taki, który stawia boga, bóstwo w centrum wszelkiego istnienia; taki, w którym bóg zajmuje kluczową, centralną, najważniejszą pozycję, jest przyczyną i celem wszystkiego.