pierwszy rodzaj architektury komputera, opracowanej przez Johna von Neumanna, Johna W. Mauchly’ego oraz Johna Presper Eckerta w 1945 roku, której cechą charakterystyczną jest to, że dane przechowywane są wspólnie z instrukcjami.

rodzaj architektury komputera; w odróżnieniu od architektury von Neumanna, pamięć danych programu jest oddzielona od pamięci rozkazów.

typ architektury komputera, który łączy w sobie cechy architektury harwardzkiej i architektury von Neumanna; oddzielone zostały pamięci danych i rozkazów, lecz wykorzystują one wspólne magistrale danych i adresową.

w odniesieniu do technologii komputerowej (architektury procesorów): to, że coś oparte jest na wielordzeniowej architekturze procesora; to, że coś korzysta z takiej technologii, wykorzystuje ją w działaniu.

całość zbudowana w określony sposób z poszczególnych elementów powiązanych ze sobą.

układ, struktura, zestawienie komponentów czegoś.

o procesorze: taki, którego architektura oparta jest na jednym rdzeniu fizycznym.

o modelu budowy urządzenia komputerowego: taki, w którym pamięć danych programu jest oddzielona od pamięci rozkazów.