w botanice: złożona tkanka roślinna roślin naczyniowych, zajmująca przestrzeń między rdzeniem a kambium.

w botanice: złożona tkanka roślinna roślin naczyniowych, zajmująca przestrzeń między rdzeniem a kambium.

podstawowa jednostka strukturalna i funkcjonalna budująca organizm rośliny, mająca zdolność wymiany materii z otoczeniem i jej przetwarzania.

pęcherzykowaty wyrost wewnątrz naczynia lub cewki, powstały w wyniku wrośnięcia wnętrza komórki miękiszowej.