język z rodziny eskimo-aleuckiej, którym posługują się Aleuci mieszkający w Archipelagu Aleutów, na Wyspach Pribilofa (Pribyłowa lub Foczych) i Komandorskich.

język, w którym każda część zadania ma swoje ustalone miejsce, pozwalające na zachowanie sensu wypowiedzi.

uniwersalny system znaków dźwiękowych (wtórnie pisanych) lub migowych służący ludziom do porozumiewania się.