język z grupy języków celtyckich, używany przez plemiona celtyckie żyjące w Galii, wyparty przez łacinę po podboju tych ziem przez Rzymian, około VI wieku n.e.

język z podrodziny języków italskich.

język z grupy języków indoeuropejskich, w którym głoska k nie przekształciła się w ś/s; języki kentum nie stanowią grupy generycznej.