naczelnie 1

adverbdomain: all adverbsregister: daw.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishPolish
Definition

jako osoba lub instytucja najważniejsza, naczelna.

  • 1.Mianował go zarazem Emirem-al-Giush (Jenerałem naczelnie kommenderującym siłą zbrojną).
  • 2.Dallemagne, któremu naczelnie dowodzący posyła stosowne rozkazy, wykona swoje poruszenie, aby również uderzyć na nieprzyjaciela.

Project co-funded by European funds

FENG