naczelnie 1
adverbdomain: all adverbsregister: daw.
Słowosieć [ver.5.0]
Definition
jako osoba lub instytucja najważniejsza, naczelna.
Examples
- 1.Mianował go zarazem Emirem-al-Giush (Jenerałem naczelnie kommenderującym siłą zbrojną).
- 2.Dallemagne, któremu naczelnie dowodzący posyła stosowne rozkazy, wykona swoje poruszenie, aby również uderzyć na nieprzyjaciela.


