buntowniczo 1

adverbdomain: all adverbsregister: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishPolish
Definition

tak, że coś wyraża bunt, jest wyrazem skłonności do buntowania się lub motywuje, prowokuje, zachęca do buntu.

  • 1.- Jak mnie porucznik z wagonu wyrzuci, to sam pieszo pójdę! - krzyknął buntowniczo Maciuś.
  • 2.Wsie kurpiowskie były buntowniczo nastawione do carskiego zaborcy.

Project co-funded by European funds

FENG