buntowniczo 1
adverbdomain: all adverbsregister: og.
Słowosieć [ver.5.0]
Definition
tak, że coś wyraża bunt, jest wyrazem skłonności do buntowania się lub motywuje, prowokuje, zachęca do buntu.
Examples
- 1.- Jak mnie porucznik z wagonu wyrzuci, to sam pieszo pójdę! - krzyknął buntowniczo Maciuś.
- 2.Wsie kurpiowskie były buntowniczo nastawione do carskiego zaborcy.


