język polski w kształcie, w jakim był używany między rokiem 1136 a początkiem XVI wieku.

kultura, obyczaje, sposób życia w dawnej Polsce.

etap rozwoju języka polskiego w tzw. dobie staropolskiej, którą umownie wyznacza się między rokiem 1136 a przełomem XV i XVI wieku.

taki, który pochodzi przynajmniej sprzed XIX wieku; taki, który pochodzi sprzed czasów nazywanych współczesnymi lub nowoczesnymi, ale nie ze starożytności.

zakorzeniony w Polsce, taki, który pochodzi z Polski lub znajduje się w Polsce.