koncepcja dzieła muzyczno-scenicznego; wprowadzona po raz pierwszy w połowie XIX wieku przez niemieckiego kompozytora Ryszarda Wagnera.

jeden z dwóch podstawowych gatunków opery.

dziedzina ludzkiej działalności, której wytwory mają najczęściej pewne (subiektywnie oceniane) walory estetyczne.

sceniczne dzieło muzyczne wokalno-instrumentalne, w którym muzyka współdziała z akcją dramatyczną (libretto).

sceniczne dzieło muzyczne wokalno-instrumentalne, w którym muzyka współdziała z akcją dramatyczną (libretto).