kombinacyjny 1
adjectivedomain: adj qualityregister: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishDefinition
polegający na kombinowaniu, składający się z kombinacji, charakteryzowany przez obecność kombinacji, zwrotów akcji, dynamicznych zmian, zaskoczeń, sprytnych i przemyślanych zagrywek, trików, forteli (szczególnie w odniesieniu do sposobu gry w sporcie).
Examples
- 1.W młodości Bednarski reprezentował agresywny, kombinacyjny styl gry, który z czasem ewoluował w kierunku gry pozycyjnej z wieloma dojrzałymi i nowatorskimi koncepcjami.
- 2.Wraz z nim Hunter wprowadził do drużyny kombinacyjny styl gry, w którym piłkarze podawali piłkę między sobą; jego pionierami byli piłkarze Royal Engineers w latach siedemdziesiątych XIX wieku.
