dręczyć 3
verbdomain: v thinkingregister: og.
Słowosieć [ver.5.0]
Definition
być stale obecnym w świadomości, niepokoić, narzucać się w myślach.
Examples
- 1.Ostatnio nakłamał rodzicom i teraz go to dręczy, ale boi się przyznać.
- 2.Tuż przed ślubem dręczyły mnie wątpliwości, ale to były tylko nerwy.
- 3.Nie potrafię porządnie odpocząć, bo nawet na wakacjach wciąż dręczą mnie myśli o tym, co muszę zrobić po powrocie do pracy.
- 4.Pewne pytania dręczą ludzkość od wieków.
- 5.Morderstwa, które najbardziej na niego wpłynęły, tyczyły się właśnie dziewczynek, po śmierci których dręczyły go straszne wyrzuty sumienia, gdyż ciągle identyfikował je z własnymi dziećmi.
- 6.W tej chwili dręczy ich niepokój o zdrowie syna.
- 7.Ta sprawa dręczy mnie od tygodni, muszę wreszcie zrobić z tym porządek.


