buntować się 3
verbdomain: v societyregister: og.
Słowosieć [ver.5.0]
Definition
sprzeciwiać się, nie zgadzać się na coś, z czymś lub kimś, przeciwstawiać się komuś lub czemuś.
Examples
- 1.To normalne, że nastolatkowie buntują się i chcą chodzić swoimi drogami, w ten sposób uczą się dorosłości i odpowiedzialności.
- 2.Bohater ten charakteryzuje się nieprzeciętnością, konfliktowością; samotnie buntuje się przeciw normom społecznym lub walczy w obronie ojczyzny.
- 3.W latach 1790-91 był przewodniczącym grupy Stowarzyszenia Society of the Friends of the Blacks, która buntowała się przeciwko wyzyskowi i niewolnictwu czarnoskórej ludności.


