zakuwać 3
verbdomain: v physical contactregister: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolishDefinition
pętać kogoś lub coś przy pomocy czegoś, co się zamyka.
Examples
- 1.Cesarz Fryderyk II winnych obrazy majestatu kazał zakuwać w ołów i rzucać w ogień.
- 2.W nocy przybyli królewscy jeźdźcy, zaaresztowali księcia i jego żonę, a, ponieważ prawo zakazywało związywać lub zakuwać w kajdany „nakomse“, radzili im zaniechać oporu i dobrowolnie udać się przed oblicze surowego Bokari.
- 3.Gdy mu nogi zakuwano w kajdany, obejrzał tych ludzi wzgardliwym spojrzeniem.
- 4.Nie zakuwam rowera, kiedy wiem, że ciągle będę go miał na oku.
- 5.A nader poczciwy to lud, zwłaszcza w głębi stepów; jedyna zbrodnia, którą się dopuszcza, i to rzadko, to kradzież koni; pytałem o to w Urdze; inne zbrodnie nie zdarzają się nigdy; karą za kradzież konia jest kango, tj. deska z dziurą na głowę i ręce; kiedy większa kradzież, to nogi w podobną deskę zakuwają.
- 6.Emil już wyszedł, ale prosiłem go, żeby nie zakuwał łańcucha przy bramie na kłódkę.
