bunt 2
noundomain: emotionregister: og.
Słowosieć [ver.5.0]
Definition
reakcja sprzeciwu wobec czegoś, psychologiczny opór, wyraz negatywnego nastawienia, postawa zamknięcia przed czymś, odrzucenia czegoś.
Examples
- 1.Dandyzm był w środowiskach artystycznych XIX wieku wyrazem buntu wobec mieszczańskiej rzeczywistości.
- 2.Czas buntu dwulatka jest okresem nawiązania więzi między dzieckiem a rodzicami.
- 3.Podstawowym elementem sprawiającym, że Nowa Fala występowała i była postrzegana jako jedna grupa, była postawa buntu wobec literatury zastanej – przede wszystkim wobec bezpośrednich poprzedników, czyli Orientacji Poetyckiej Hybrydy.
- 4.Gdy widzę takie traktowanie dzieci, to rodzi się we mnie bunt.
- 5.Tematem filmu jest młodzieńczy bunt, przemiana serca pod wpływem miłości, dramat zdrady i wierności nie tylko w relacjach z kobietą.
- 6.Jego bunt przeciwko podstawowym zasadom funkcjonowania w społeczeństwie jest konsekwencją faktu, że matka wychowywała go samotnie.


