kultura archeologiczna, której nazwa pochodzi od eponimicznego stanowiska archeologicznego La Tène nad jeziorem Neuchâtel w Szwajcarii, trwająca od około 480 r. p.n.e. do początków I w. n.e.

jedna z najstarszych kultur epoki brązu, która zaczęła się kształtować około 3000 r. p.n.e. na wyspie Krecie.

kultura archeologiczna wczesnego średniowiecza rozwijająca się między V a VII w. n.e., na terenach obecnej środkowej i południowej Ukrainy od środkowego Dniestru po lewobrzeże środkowego Dniepru.

jedna z kultur późnego paleolitu, występująca w Europie zachodniej i środkowej; nazwa wywodzi się od miejscowości La Madeleine, w departamencie Dordogne we Francji.

schyłkowopaleolityczna kultura zachodniej Europy rozwijająca się ok. 11 800-10 000 lat temu na podłożu kultur magdaleńskich, obejmując swoim zasięgiem Francję i część Hiszpanii.

kultura określonej grupy społeczeństw lub społeczności w określonej epoce, rzadziej kultura jednego społeczeństwa.

pewna liczba jednostek stanowiących wyodrębnioną całość; grupa, zbiór.

wszelkie rozwiązania technologiczne oraz fizycznie istniejące ludzkie wytwory o charakterze artystycznym lub użytkowym.

taki, który jest identyfikowany jako pozostałość kultury łużyckiej - kultury archeologicznej środkowej i młodszej epoki brązu oraz wczesnej epoki żelaza, występującej głównie na ziemiach polskich oraz przyległych do nich obszarach w innych państwach.

pochodzący z czasów kultury przedłużyckiej, będący pzozstałością po kulturze przedłużyckiej.