spontaniczność 2
rzeczownikdomena: własnośćrejestr: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolskiDefinicja
cecha czegoś, co jest nagłe, ma charakter niezorganizowany, jest niewymuszone, zaskakujące, pojawia się bez uprzedzenia, często: jest nieskorygowane przez refleksję; cecha czegoś, co świadczy o tym, że ktoś jest spontaniczny - elastyczny, skłonny do modyfikowania planów pod wpływem chwili, skłonny do ulegania zachciankom, odruchom.
Przykłady
- 1.Wiadomości tekstowe dzielą z językiem mówionym spontaniczność i szybkość reakcji.
- 2.Po 1990 roku publicyści zaczęli wątpić w spontaniczność rewolucji.
- 3.Pozostawiono jednak spontaniczność i żywiołowość muzyki punkowej.
- 4.NPR może ograniczać satysfakcję z życia seksualnego, ponieważ wyklucza współżycie w okresie największego pobudzenia seksualnego kobiet oraz ogranicza spontaniczność życia seksualnego.
- 5.Ujęła mnie spontaniczność jej decyzji o tym, żeby pojechać z Przemkiem do miasta i pomóc mu odnaleźć siostrę, mimo że go w ogóle nie znała.
- 6.Ze względu na spontaniczność tych zapisów, kikigakishō można uważać pod wieloma względami za japoński odpowiednik chanistycznego gatunku literackiego yulu (jap. goroku) rozwiniętego w Chinach.
