klasyczność 2
rzeczownikdomena: własnośćrejestr: książk.
Słowosieć [ver.5.0]
PolskiDefinicja
cecha czegoś, co nawiązuje do antycznych wzorców estetycznych.
Przykłady
- 1.«Ziemiaństwo» nazwał Koźmian «ostatnim śpiewem na grobie klasyczności» i powiedział sobie, że lutni swej już nigdy nie nastroi.
- 2.Jest to rozprawa, w której się okazuje, że nie każda romantyczność przeciwna jest klasyczności, i że, ażeby literatura była narodową i celowi odpowiadającą, romantyczności wyrzekać się nie powinna.
- 3.Nagrobki jego mogą zainteresować historyka zarówno literatury jak kultury; rzucają sporo światła na twórczość „towarzyską“ i dworską poety, charakteryzują dobitnie znamiona jego poezji panegirycznej, przynoszą cenne przyczynki do stosunku poety wobec sztuki, okazują wreszcie na kilku świetnych przykładach, jak w myśli klasycznością przesiąkłej Olimp starożytny bratał się z niebem chrześcijańskiem.
- 4.Wychowywany był w duchu humanizmu, klasyczności i niemieckiego idealizmu, a ideał obyczajowy, który zastępował w tym środowisku religię i kształtowana przez całe życie świadomość etyczna wywarły znaczący wpływ na jego poglądy.
- 5.W ciągu rozmowy nie posłyszysz od niego o niczem tylko o klasyczności i klasycznych autorach.
