posada 2
rzeczownikdomena: miejscerejestr: książk.
Słowosieć [ver.5.0]
PolskiDefinicja
miejsce, w którym coś jest posadowione, miejsce, w którym coś styka się z podłożem (które rzutuje na to, czy coś stoi stabilnie).
Przykłady
- 1.Droga nam w góry poszła. Wąska szyja Pomiędzy skały kręciła się jarem. Trudno tam nogą próbować bez kija, Bo kamień luźny, obrosły wiszarem: Ledwo go chybniesz, z posady się zbija I leci w przepaść, nakrytą oparem, Z którego syczą źródliska, jak węże, A żaden dna tam ni gruntu nie sięże.
- 2.Obraz rozgorzał ogniem błyskawicy, Ze ściany szabla turecka zleciała, Posada dworca starego zadrżała, I lampa zgasła w świetlicy.
- 3.Zamek od Szwedów nadburzony, wali się częściami w podrywający jego posadę Dunajec.
- 4.Czasem burze w posadach ziemię wstrząsające, Z piorunami, grzmotami, podczas letniej pory, Poją spragnione suszą łany i ugory, Lub niosą grad, zniszczenie, na łanów tysiące.
- 5.Zamek stał na wyniosłych posadach, ze wszech stron otoczony obronnemi ścianami, grubo gliną umocnionemi od dołu.
- 6.Wszakże z drugiéj strony widzisz już w góralach cóś różnego, jakby niesłowiańskiego, po części może z istoty ich posady ziemskiéj, ich położenia tak fizycznego jak cywilnego, po części może przez obce im wpływy — zgoła, że Górale są Słowianami; pod pewnym względem wyżsi, pod innym znowu niżsi od swoich pobratymców.
- 7.Według Pierumowa (który w cyklu Pierścień mroku opisał Śródziemie trzysta lat po Wojnie o Pierścień) w Morii mieszkali krasnoludowie jeszcze przez 270 lat, aż przypadkiem obudzili drzemiących w posadach gór Pożeraczy Skał oraz Mrok.
