życie pełne udręki.

szczególna, trwała forma poświęcenia życia Bogu, definiowana w prawie kanonicznym.

w odniesieniu do zwierząt: życie nie w naturalnym środowisku, lecz w specjalnie zaaranżowanaych przez człowieka warunkach, ograczających swobodę przemieszczania się oraz podejmowania naturalnych czynności, np. w ogrodzie zoologicznym, hodowli.

całokształt życia, bytowanie, to, że coś istnieje.