klin 8
rzeczownikdomena: kształtrejestr: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolskiDefinicja
coś, co ma kształt typowego klina (przedmiotu używanego do podważania, blokowania czegoś), zazwyczaj jest wąską wstawką innej materii wrzynającą się w coś, odznaczającą się na tle czegoś.
Przykłady
- 1.W pośrodku gór Pienin o paręset siągów od Dunajca, na lewym jego wybrzeżu wznosi się góra w postaci klina; z jednej strony ukośno lecz bardzo stromo spadzista, z drugiej prostopadła. U wierzchu tej góry kamiennej — gdyby jaskółcze gniazdko — przytulony stał ów słynny: zameczek Kingi, ze wszech stron niedostępny a przed wyższą tuż nad nim sterczącą górą, gdyby tarczą zasłoniony ostrym wyniosłym skalistego klina wierzchem.
- 2.Poprosiłam o cały klin tego twarogu, nie wiem, ile tego wyszło, ale pewnie więcej niż pół kilo.
- 3.Nad strumieniem, u stóp wysokiego i stromego klina skalnego, roiło się od czarnego ptactwa.
- 4.Tutaj Dom Klaudjusz znalazł przewoźnika, który za kilka soldów paryskich zawiózł go w górę Sekwany, aż do wystającego klina Starego Miasta, gdzie go wysadził tuż obok owego pustego pasa gruntu, przy którym czytelnik widział już rozmarzonego Gringoire’a obok pasa, który się wydłużał aż po za ogrody królewskie, równolegle do Wyspy Pastuszej.
