dyscyplina 1

rzeczownikdomena: własnośćrejestr: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolskiPolski
Definicja

surowe reguły sposobu zachowania, karność i podporządkowanie się im.

  • 1. Przeciw takiemuto wojsku zbliżał się od strony Szczecina i nadodrzańskich łęgów Arwid Wittemberg, stary wódz, któremu młodość na wojnie trzydziestoletniej zbiegła, prowadząc siedemnaście tysięcy weteranów w żelazną dyscyplinę ujętych.
  • 2.Nigdzie chyba na całym świecie stosunki pomiędzy katolicyzmem, jako religią ludową, a katolicyzmem jako głęboką dyscypliną moralną, obejmującą całe życie człowieka, pomiędzy katolicyzmem maluczkich i katolicyzmem doktorów, nie ułożyły się w sposób tak straszliwie demoralizujący, jak u nas.
  • 3.Na obozie panowała dyscyplina, jakiej nie znała z domu rodzinnego.
  • porządek, którego ktoś pilnuje; dyscyplina, narzucony dryl.

Projekt współfinansowany ze środków europejskich

FENG