naturalny tunel, utworzony przez lawę pod powierzchnią ziemi.

jaskinia, w której (w całej jaskini lub przynajmniej jej części) przez cały rok utrzymują się trwałe skupiska lodu lub nacieki lodowe.

niewielka, płytka jaskinia.

jedna z form zabudowy ogrodów XVI – XVIII wieku; służąca do ozdoby i wypoczynku budowla wzniesiona w ogrodzie w postaci wydrążonego w zboczu góry wnętrza, w murze oporowym, pod inną budowlą ogrodową albo jako wolno stojąca.

miejsce, o wgłębionej powierzchni; miejsce, w którym powierzchnia się zapada.

długie i wąskie przejście wykopane lub wyżłobione w ziemi lub skale.

zagłębienie w skale, jaskini.

górna granica warstwy geologicznej, a także pokładu lub wyrobiska.

osady powstające przez wytrącanie się substancji mineralnej z roztworu wodnego na powierzchni skały lub w próżniach w jej obrębie.

długie i wąskie przejście wykopane lub wyżłobione w ziemi lub skale.

zagłębienie w skale, jaskini.

górna granica warstwy geologicznej, a także pokładu lub wyrobiska.

osady powstające przez wytrącanie się substancji mineralnej z roztworu wodnego na powierzchni skały lub w próżniach w jej obrębie.