kluczyć 1

czasownikdomena: v ruchrejestr: og.

Słowosieć [ver.5.0]

Polski

Definicja

poruszać się po jakimś terenie, zmieniając często kierunek.

Przykłady

1.Aby ominąć korek na autostradzie, kluczył bocznymi drogami.
2.Niektóre z odciętych oddziałów przez wiele dni jeszcze kluczyły po lasach unikając rozbicia przez nieprzyjaciela.
3.Przejście z Suchego Wierchu na przełączkę nie sprawia żadnych trudności, trzeba tylko kluczyć między podwierzchołkowymi skałkami i kępami kosodrzewiny.