kontur 1
rzeczownikdomena: kształtrejestr: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolskiDefinicja
linia, która otacza jakiś kształt, pozwala wydobyć go z otoczenia (taka linia może być stworzona, specjalne zaznacznona, np. narysowana na graficznym przedstawieniu czegoś lub może być jedynie wyobrażona); obrys.
Przykłady
- 1.Półprzezroczyste plamy barwne nawzajem się przenikają, kontury oryginalnej postaci są ledwo widoczne.
- 2.Konturów artysta używał przede wszystkim w pracach graficznych dla wyraźnego wyodrębnienia motywu.
- 3.Godło przedstawia zielony kontur Republiki Białorusi na tle złotych promieni słońca nad kulą ziemską.
- 4.Malowidło jest płaskie, pozbawione horyzontu, a poszczególne jego elementy są obwiedzione grubymi konturami.
- 5.O ile impresjoniści rezygnowali z konturu pozwalając oku widza samodzielnie łączyć niezliczone, barwne plamki w jednoznaczną całość, to van Gogh pozostał przy konturze w swych dziełach namalowanych pod wpływem impresjonizmu podczas pobytu w Paryżu.
- 6.Obiekty na jego obrazach miały rozmyte kontury.
- 7.Obrysowała oko silnym konturem.
