mała kość u ryb.

twór chrzęstny lub kostny, położony w części brzusznej, spotykany u kręgowców z wyjątkiem ryb.

element układu kostnego.

twarda konstrukcja anatomiczna wchodząca w skład ciała zwierząt.

produkt uboczny powstały z kości w procesie produkcji kleju kostnego; to drobno zmielone, odtłuszczone kości zwierzęce, które stosuje się m.in. jako nawóz.

twarda konstrukcja anatomiczna wchodząca w skład ciała zwierząt.

produkt uboczny powstały z kości w procesie produkcji kleju kostnego; to drobno zmielone, odtłuszczone kości zwierzęce, które stosuje się m.in. jako nawóz.

zrobiony z kości.

część organizmu wielokomórkowego o wyspecjalizowanej budowie i funkcji.

miękka, silnie ukrwiona, mająca gąbczastą konsystencję tkanka znajdująca się wewnątrz jam szpikowych kości długich oraz w małych jamkach w obrębie istoty gąbczastej kości.

w anatomii: zgrubiały fragment (zazwyczaj płaskiej) kości, który zwykle pełni funkcję miejsca przyczepu mięśni lub innych tkanek.

w anatomii: błona wypełniająca warstwę ochronną kości.

tkanka łączna podporowa składająca się z komórek i macierzy pozakomórkowej, tworząca kości.

miękka, silnie ukrwiona, mająca gąbczastą konsystencję tkanka znajdująca się wewnątrz jam szpikowych kości długich oraz w małych jamkach w obrębie istoty gąbczastej kości.

przestrzeń żylna.

w anatomii: błona wypełniająca warstwę ochronną kości.

tkanka łączna podporowa składająca się z komórek i macierzy pozakomórkowej, tworząca kości.