samodzielna budowla w postaci ściany, wykonana z betonu, cegieł, pustaków, kamieni, gabionów lub bloków betonowych ułożonych na zaprawie lub na sucho.

w obwarowaniach średniowiecznych dodatkowy mur obronny, usytuowany w pewnej odległości od głównego muru obronnego, na podwalu tj. w przestrzeni między głównym obwodem obronnym i fosą.

długi, niski i szeroki mur rozdzielający tory w cyrku rzymskim.

mur zamykający zwykle dziedziniec obiektu o charakterze obronnym, pozbawiony budynków od strony wewnętrznej.

obiekt, który został wybudowany.

to, co znajdując się na jakiejś drodze, utrudnia, uniemożliwia przejście, przejechanie, poruszanie się po tej drodze.

element konstukcyjny budowli wykonany z materiału ceramicznego lub kamienia naturalnego (rzadko także częściowo np. z drewna), prefabrykatów łączonych zaprawą, albo (czasami) wykonany z materiału jednorodnego, np. odlany z betonu lub ulepiony z gliny.