miejsce, z którego wybrano grunt w celu wybudowania jakiegoś obiektu, zainstalowania kanalizacji itp.

w fortyfikacji zapora w postaci rowu otaczającego całość lub część umocnienia.

polowa fortyfikacja ziemna, obronna lub oblężnicza, w postaci wykopu o głębokości chroniącej przed ostrzałem nieprzyjaciela na wprost, redukująca przy okazji skutki ostrzału od góry i bombardowań, usytuowana na froncie walk, służąca głównie do prowadzenia ognia z broni osobistej i zespołowej oraz obserwacji przedpola.

element fortyfikacji (zarówno obronnych, jak i oblężniczych) w postaci odkrytego, wąskiego, ale dostatecznie głębokiego rowu, służący głównie do przemieszczania się żołnierzy, a osłaniający całkowicie przed ogniem nieprzyjaciela prowadzonym na wprost, oraz radykalnie zmniejszający zasięg rażenia wielu innych broni (ostrzał artyleryjski, bombardowanie itp.).

budowla wraz z miejscem, na którym jest wznoszona i urządzeniami, plac budowy.

ziemna fortyfikacja polowa składająca się z dwóch elementów: ziemnego wału i fosy.

w łowiectwie: podziemne korytarze drążone przez zwierzęta.

budowla wraz z miejscem, na którym jest wznoszona i urządzeniami, plac budowy.

ziemna fortyfikacja polowa składająca się z dwóch elementów: ziemnego wału i fosy.

w łowiectwie: podziemne korytarze drążone przez zwierzęta.

miejsce, o wgłębionej powierzchni; miejsce, w którym powierzchnia się zapada.