wzór, który jest równaniem; równanie, które jest spełnione niezależnie od wartości podstawianych pod zmienne.

równanie, w którym funkcja jest niewiadomą, np. równanie różniczkowe.

równanie, które definiuje ciąg w sposób rekurencyjny.

matematyczne równanie różniczkowe cząstkowe drugiego rzędu opisujące ruch falowy.

równanie algebraiczne z jedną niewiadomą w drugiej potędze i opcjonalnie niższych.

równanie hydrodynamiki płynów idealnych sformułowane przez Daniela Bernoulliego w 1738 roku.

ilościowa teoria pieniądza sformułowana przez amerykańskiego ekonomistę Irvinga Fishera, z której wynika, że iloczyn ilości pieniądza w gospodarce (M) i prędkości obiegu pieniądza w tej gospodarce (V) równa się iloczynowi poziomu cen (P) i wielkości produkcji (Y), czyli w równaniu przyrównuje się ilość pieniądza do wartości produkcji.

równanie stanowiące model układów dynamicznych występujących w ekosystemach (np. w symulacji zachowania populacji ofiar i drapieżników).

równanie, które opisuje kinetykę reakcji elektrodowych, a specyficznie zależność prądu elektrycznego od potencjału elektrody (albo nadnapięcia).

podstawowa zależność elektrochemiczna wyrażająca równowagowy potencjał elektrody (E) względem jej potencjału standardowego (E0) i stężenia substancji biorących udział w procesie elektrodowym.

wyrażenie językowe, które zawiera zmienne wolne i w wyniku związania tych zmiennych kwantyfikatorami lub podstawienia za nie odpowiednich nazw staje się zdaniem.

składnik równania, który nie zawiera niewiadomej.

funkcja tożsamościowa, czyli danego zbioru w siebie, która każdemu argumentowi przypisuje jego samego; intuicyjnie: funkcja, która „nic nie zmienia”.

wielkość, która może przyjmować różne wartości.

wyrażenie składające się ze zmiennych oraz symboli funkcyjnych o dowolnej argumentowości (w tym o argumentowości 0, czyli stałych) z pewnego ustalonego zbioru.