telefon komórkowy; przenośne, bezprzewodowe urządzenie służące do telefonowania, wysyłania wiadomości itd.

telefon podłączony do centrali w instytucji.

telefon działający w oparciu o podłączenie do niego dwóch różnych abonentów przez jedną parę przewodów.

aparat telefoniczny wykonujący i przyjmujący połączenia bez pośrednictwa centrali.

aparat telefoniczny umożliwiający natychmiastowe pobieranie opłaty za przeprowadzaną rozmowę lub inne usługi, umieszczany zazwyczaj w budce telefonicznej.

o telefonie: taki, który ma tarczę do wybierana numerów, nie ma przycisków z pojedynczymi cyframi, wykręca się na nim numer.

urządzenie, które ma zdolność zarówno nadawania, jak i odbierania sygnału.

urządzenie elektroniczne służące do wyświetlania treści w formie wizualnej lub, rzadziej, dotykowej.

ruchoma, okrągła część aparatu telefonicznego, służąca do wybierania numeru.

słuchawka telefonu stacjonarnego.

w aparatach telefonicznych starego typu - część, na którą odkładało się słuchawkę.

urządzenie elektroniczne służące do wyświetlania treści w formie wizualnej lub, rzadziej, dotykowej.

słuchawka telefonu stacjonarnego.