koń z rasy małych kuców.

polska rasa konia późno dojrzewającego (3–5 lat) w typie kuca, długowiecznego, odpornego na choroby i trudne warunki utrzymania; hodowany zarówno w warunkach rezerwatowych: np. Popielno, Biebrzański Park Narodowy, Stacja Doświadczalna w Stobnicy Akademii Rolniczej w Poznaniu, w warunkach stajennych: Stado Ogierów Sieraków, Stadnina Koni Dobrzyniewo, Poznańska hodowla roślin w Tulcach - stado zachowawcze koników polskich, ponad 100 sztuk, jak i docelowo na wolności: w październiku 2007 roku rozpoczęto program introdukcji konika polskiego w Bieszczadach.

koń huculski – rasa konia domowego, górska, ceniona za żywotność, siłę i odporność, używana niegdyś głównie jako zwierzę juczne; obecnie, ze względu na swą łagodność i inteligencję, używane są często w hipoterapii.

polska populacja rasowa koni w typie kuca wierzchowego wyhodowanego w Lublinie przez pracowników Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie; nazwa rasy pochodzi od miejsca wyhodowania pierwszych przedstawicieli rasy – Gospodarstwa Doświadczalnego Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie – Felin.

rasa koni zaliczanych do kuców, pochodząca z Wysp Szetlandzkich, jedna z najmniejszych ras występujących obecnie kuców – ich niski wzrost jest wynikiem naturalnego procesu skarłowacenia; na skutek działalności człowieka kuce szetlandzkie rozprzestrzeniły się na cały świat, a jedyna w Polsce stadnina kuców szetlandzkich znajduje się w Imnie pod Golczewem.

koń do jazdy wierzchem.