kalectwo 1
rzeczownikdomena: własnośćrejestr: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolskiDefinicja
cecha, która sprawia, że jest się kaleką, osobą niepełnosprawną (zazwyczaj w sposób widoczny); fakt, że czyjaś sprawność i samodzielność jest ograniczona z powodu upośledzenia ciała, stan uważany za nieszczęście, zasługujący na współczucie.
Przykłady
- 1.Sadomasochizm jest także praktykowany samodzielnie, np. self bondage albo odcięcie dostępu do powietrza. Stosowanie tych praktyk może się wiązać z większym ryzykiem kalectwa lub śmierci.
- 2.Amputacja jest zabiegiem powodującym trwałe kalectwo, dlatego jest stosowana tylko wtedy, gdy brak innej możliwości leczenia i w sposób na tyle oszczędny, na ile to możliwe (szczególnie przy zabiegach w obrębie dłoni).
- 3.Ciężkie, kilkadziesiąt lat trwające kalectwo nie zdołało osłabić jej energii, życia, łagodności i zadziwiającej inteligencyi.
