cecha dźwięku; doniosłość, wysokość, drażliwość.

cecha czegoś lub kogoś bardzo cichego, niewydającego żadnych dźwięków.

odbierany przez ucho ludzkie zespół cech dźwiękowych i akustycznych powstających w trakcie gry na instrumencie lub podczas śpiewu.

to, w jakim stopniu coś jest głośne (według odczuć ludzi).

taki, który robi dużo hałasu.

o miejscu: pełen hałasu, wrzasku.

o miejscu: hałaśliwie, tak, że jest mnóstwo krzyków, wrzasków.