nabożność 2

rzeczownikdomena: własnośćrejestr: książk.

Słowosieć [ver.5.0]

Polski

Definicja

cecha człowieka, który jest pobożny, gorliwie wierzący.

Przykłady

1.Słuchaj Sruliku, serce! pierwsze prawidło mądrości jest mieć nabożną fizyognomią, nabożność albowiem dla człowieka rozumnego jestto krowa dobra — daje ona mnóstwo mleka i masła, więcej niż najpiękniejsza holenderka.
2.Stara nabożność polska, kult Maryi, znajduje tu szczery i głęboki wyraz.
3.To też nabożność, bogobojność, głęboka wiara i cześć dla duchowieństwa stanowią pierwszą i najgłówniejszą cechę charakteru i obyczajów ówczesnego mieszczaństwa.

pobożność 2
cecha człowieka, który żyje pobożnie, jest wierzący i spełnia praktyki religijne.